ماورای عشق

نوشته شده توسط علی رضا امیری در سیزدهم خرداد 1387 ساعت موضوع | لینک ثابت

بر سنگ قبر من بنويسيد

خسته بود اهل زمين نبود

نمازش شكسته بود

بر سنگ قبر من بنويسيد

شيشه بود تنها از اين نظر كه سراپا شكسته بود

بر سنگ قبر من بنويسيد

پاك بود چشمان او كه دائماً از اشك شسته بود

بر سنگ قبر من بنويسيد

اين درخت عمري براي هر تبر و تيشه دسته بود

بر سنگ قبر من بنويسيد كل عمر پشت دري

كه باز نمي شد نشسته بود

برسنگ قبرم بنویسید آشفته دلی بود در این خلوت خاموش

درآنجا بنویسید که او زاده ی غم بود و یکباره زغم های جهان گشت خاموش

شمع میسوزد و پروانه به دورش چرخید

من که میسوزم وپروانه ندارم چه کنم ؟

نظر نمیخوام...دلسوزوندن نمیخوام...اومدن به وبم رو نمیخوام

فقط برام دعا کن تورو به هر کسی که دوست داری واسم دعا کن


امشب شب آخره که مزاحم دلت شدم
خورشید فردا ماله تو ببخش که عاشقت شدم
بدرقه لازم ندارم میرم عزیزترین
نزار بمونه زیره ژا قلبمو بردار از زمین
دوستت دارم برای تو فقط یه حرفه ساده بود
غافل از اینکه قلب من منتظر اشاره بود

نوشته شده توسط علی رضا امیری در بیست و یکم فروردین 1387 ساعت موضوع | لینک ثابت

اون لحظه کـــه تــو فکرتم، گــريه امــونم نميده

غم ميشينه رو آينه، گـريه امـــونم نميده

از روزي کـــه نديـدمت، دلتنــگ چشمــاي توام

نمي دونم چه حسيه، بي تاب دستهـــاي توام

تو اين روزاي بي کسي غم هميشه باهام بوده

    

زندگي آنچه که زيسته ايم نيست بلکه خاطراتي است که از گذشته داريم

نوشته شده توسط علی رضا امیری در هفدهم اسفند 1386 ساعت موضوع | لینک ثابت

:

نوشته شده توسط علی رضا امیری در شانزدهم اسفند 1386 ساعت موضوع | لینک ثابت

کاش قلبم درد پنهانی نداشت

چهره ام هرگز پریشانی نداشت

                     کاش می شد دفتر تقدیر عشق

                     حرفی از یک روز بارانی نداشت

                                          کاش می شد راه سخت عشق را

                                           بی خطر پیمود و قربانی نداشت

نوشته شده توسط علی رضا امیری در شانزدهم اسفند 1386 ساعت موضوع | لینک ثابت

 فقط عشق

با سکوت زیرکانه منو فریاد زدی

با چشات دوست دارم رو تو گوشم داد زدی

با نگاه عاشقت مست مستم کردی

به می و جام و سبو باده پرستم کردی

الهی الهی تا نفس تو سینه هست

نوشته شده توسط علی رضا امیری در نهم اسفند 1386 ساعت موضوع | لینک ثابت

ما دو،دستادست

همه جا خودرادرخانه خویش می انگاریم

زیردرخت مهربان،زیرآسمان سیاه

زیرتمامی بامها کنارآتش

درکوچه تهی درزل آفتاب

درچشمان مبهم جمعیت

کنارفرزانگان ودیوانگان

میان کودکان وکلان سالان.

عشق رانکته پوشیده ای نیست

ما آشکاری مطلقیم

عاشقان،خود رادرخانه مامی انگارند.

نوشته شده توسط علی رضا امیری در بیست و نهم بهمن 1386 ساعت موضوع | لینک ثابت

   من همونم که یه روز میخواستم دریا باشم

                                                          میخواستم بزرگترین دریا دنیا باشم

آرزو داشتم برم تا به دریا برسم

                   شب آتیش بزنم تا به فردا برسم

                                          تنها تنها تو دشت زیر سقف آسمون

کسی یار من نبود

                                         جز خدای مهربون

نوشته شده توسط علی رضا امیری در بیست و یکم بهمن 1386 ساعت موضوع | لینک ثابت

گندم های عاشق

بر رود خویش پل می بندم
پلی مستحکم و دلارام
گندمزار خویش را شخم میزنم
ودر آن گندم مرغوب می کارم
برآسمان خویش ابر می ریزم

ابری باران زا
بر امید خویش آفتاب می کارم
آفتابی عاشق
بر قلب عشق خویش پل میبندم

بر پل قلب عشق ؛ گل آسفالت می نشانم
و منتظر و امیدوار می نشینم
تا عاشقان ازروی آن سفر گیرند
چشم اعتماد عاشقان
آرامش بخش و زیباست
گندمزار قلب عشق
و گندم های عاشق

نوشته شده توسط علی رضا امیری در یازدهم بهمن 1386 ساعت موضوع | لینک ثابت

امشب دلم ميخواهد 

 به كسي بگويم"" دوستت دارم.""

 تو نهراس و آنكس باش.

 بگذار با هر آنچه در توان دارم

 همين امشب به تو ثابت كنم كه دوستت دارم.

 بگذار برايت نقش آن دلباخته اي را بازي كنم كه

 لحظه اي دور از محبوب خويش زندگي را نميتواند.

 بگذار همچون معشوقي كه براي وصال معشوقش

 جان ميدهد برايت جان دهم.

 بگذار همين امشب پيش پايت زانو بزنم

 و تو را ستايش كنم.

 بگذار در تاريكي به تو لبخند بزنم.

 نگذار زمان از دستم برود

 و تو را درنيابم.

 ميخواهم بينديشي كه همين امشب

 غير از من كسي ديوانه تو نيست

 هرچند كه جاهلانه فكري باشد.

 كمي بيشتر با من

 و همين امشب بگذار خيال كنم

 كه جز تو كسي نيست.

 همين يك امشب را بگذار نقش بازي كنم.

 نقش حقيقت را.

 همان كه دور از تو بارها روبه روي آينه تمرين كرده ام.

 اي آخرين !

نوشته شده توسط علی رضا امیری در بیست و نهم آذر 1386 ساعت موضوع | لینک ثابت

قلب آدما مثل يه جزيره دور افتاده مي مونه ...

اينکه چه کسي واسه اولين بار پا به جزيره ميزاره مهم نيست !

مهم اون کسي است که هيچ وقت جزيره رو ترک نمي کنه ...

کاش مي شد ياد بگيريم دل کسي رو نشکنيم ...

کاش مي شد ياد بگيريم در مقابل کارهامون براي ديگرون منت نزاريم ...

کاش مي شد ياد بگيريم صادق باشيم ...

کاش مي شد بچگانه رفتار نمي کرديم و عاقل مي بوديم ...

کاش مي شد دنياي قشنگ عاشقونمونو با يه نسيم کوچولو خراب نمي کرديم ...

کاش مي شد يه ذره از غرور و خودخواهيمون کم مي کرديم ...

کاش مي شد، که اگه مي شد نه من تورو نه تو منو از هم نمي رنجونديم ...

کاش مي شد

نوشته شده توسط علی رضا امیری در بیست و نهم آذر 1386 ساعت موضوع | لینک ثابت

وقتی هستی نيستم

وقتی نيستی هستم

وقتی هستم نيستی

وقتی نيستم هستی

ای همه ی نيست شده ی هستي

هستي من، نيست ميشود وقتی تو نيستی

        برای آنکه کسی رو دوست داشته باشی دل باید داشته باش نه دلیل                       

نوشته شده توسط علی رضا امیری در بیست و دوم آذر 1386 ساعت موضوع | لینک ثابت

 تقدیم به کسی که خیلی دوستش دارم                                               

اینقدر به من زبان بازی نکنید

                                          در غیاب من صحنه سازی نکنید
 

این بار صدم بود که گفتم به شما
                              

                                          با قلب شکسته عشق بازی نکنید

نوشته شده توسط علی رضا امیری در چهاردهم آذر 1386 ساعت موضوع | لینک ثابت

دریا باش

              که اگر کسی سنگی به سویت پرتاب کرد

 سنگ غرق شود               نه اینکه تو متلاطم شوی

نوشته شده توسط علی رضا امیری در چهاردهم آذر 1386 ساعت موضوع | لینک ثابت

کاش میشد هیچ کس تنها نبود
کاش میشد دیدنت رویا نبود

گفته بودی با تو می مانم ولی...
رفتی و گفتی و اینجا جا نبود

سالیان سال تنها مانده ام
شاید این رفتن سزای من نبود

من دعا کردم برای بازگشت
دست های تو ولی بالا نبود

باز هم گفتی که فردا میرسی
کاش روز دیدنت فردا نبود

نوشته شده توسط علی رضا امیری در سی ام آبان 1386 ساعت موضوع | لینک ثابت

زمان! به من آموخت که دست دادن معني رفاقت نيست.... بوسيدن قول ماندن 
                                                                           نيست..... و عشق ورزيدن ضمانت تنها نشدن نيست ..... هيچ وقت دل به کسي نبند 
                                     چون اين دنيا اين قدر کوچيکه که توش دو تا دل کنار هم جا نميشه ... اگر هم دل
بستي هيچ وقت ازش جدا نشو چون اين دنيا اين قدر بزرگه که ديگه پيداش نمي کني

                                                                           ...هر وقت احساس کردي در اوج قدرتي به حباب فکر  کن.... بهتره اهالي
رويامونو بدون توقعي ، جواب كنيم نبايد حتي رو بهترين كسا توي بدترين جاها ،
                                                                                                   حساب كني...

نوشته شده توسط علی رضا امیری در بیست و چهارم آبان 1386 ساعت موضوع | لینک ثابت

می نویسم
می خوانم و فریاد می زنم
همیشه دوستت دارم
اما حیف که
دوست داشتن همیشه کافی نیست......
بی تو دیگه نمی تونم
ذره ذره تموم شدم
ای بی وفا ای مهربون
تو رفتی و تنها شدم
حالا می گم بیا ولی
انگار دیگه نمی تونی
یکی دیگست تو زندگیت
اینو از قلبت شنیدم
می دونی گریه می کنم
شبا یرای عشق تو؟
نمی رسم یه تو ولی داد می زنم دیوونتم

نوشته شده توسط علی رضا امیری در بیست و چهارم آبان 1386 ساعت موضوع | لینک ثابت

ز پادشاه و گدا فارغم به حمد الله

گدای خاک در دوست پادشاه من است

غرض ز مسجد و میخانه وصال شماست

جز این خیال ندارم خدا گواه من است

مگر به تیغ اجل خیمه بر کنم ورنی

رمیدن از دردولت نه رسم و راه من است

نوشته شده توسط علی رضا امیری در هفدهم آبان 1386 ساعت موضوع | لینک ثابت

مي دوني زيباترين خط منحني دنيا چيه ؟

لبخندي که بي اراده رو لبهاي يک عاشق نقش مي بنده

تا در نهايت سکوت فرياد بزنه :

 دوستت دارم       

نوشته شده توسط علی رضا امیری در نهم آبان 1386 ساعت موضوع | لینک ثابت

        نفرین به اون کسایی که روی دلا پا می ذارن

 تا که می بینن عاشقی میرن         و                  تنهات می ذارن

 نفرین به آدمایی که تو سینه ها دل ندارن

                                        عاشق عاشق کشین ،

 رحم و مروت ندارن

نوشته شده توسط علی رضا امیری در نهم آبان 1386 ساعت موضوع | لینک ثابت

 شب درازاست وزتنهایی خود بيزارم           

              بذرتشويش درين دشت جنون می کارم

تاچراغ سخن شعله وری جلوه کند    

                          خواب می رانم ازين ديده شب بيدارم

خستگی همچونسيمی به بيابان تنم  

                             می دهد شور پريشانی وغم آزارم

ياوری می طلبم از شه ايام شباب     

                          تادرين تيره گذرگاه شودهميارم

غربتی موج زنان سوی دلم می آيد     

                         تا به آتش بکشد صومعه اسرارم

قلم از نيک وبدبخت خبردارکنيد        

                          بنگارد مگر اين قصه بد پندارم

نوشته شده توسط علی رضا امیری در ششم آبان 1386 ساعت موضوع | لینک ثابت

یاد آر ، آن روزی که از تو جدا خواهم شد
                                                                                 Remember  me  when  I  gone  away               
به جايي دور راهی ، تا دیار گور خواهم شد.
                                                                                  Gone  for  away  into  the  silere  land
در آندم صید دستانت دیگر نمی گردم 
                                                                  When  you  can  no  more  hold  me  by  the  hand
به قدر نیم برگشتی به سویت بر نمی گردم
                                                                              Nor  I  half  turn  to  go  you  turning  stay
مرا یاد آر ،آن روزی که روزی نیست در پیشم
                                                                       Remember  me  when  no  more  day  by  day
 
ز فرداهای امید ت نگویی اند کی بیشم 
                                                                       You  tell  me  of  our  future  that  you  planned  
مرا یاد آر ، فقط آنی که دریا                                      

                                                                               Only  remember  me  you  understand 
که بهر من به اندرزو دعا وقتی نمی یابی
                                                                            It  will  be  late  to  counsel  then  or  pray
اگر خواهی فراموشم کنی تا لحظه ای باری
                                                                        Yet  if  you  should  forget  me  for  a  while             
پس از آنم چو یاد آری تو ننمایی بسی زاری                                                                                                                                                after  words  remember  do  not  grieve                                            
اگر باقی گذارد مردن و ظلمت ز من روزی 
                                                                                   For  if  the  darkness  correption  leave
بسی از افکار دیروزی که در سر داشتم روزی 
                                                                   A nestige of the thaught that once I had better by
همان بهتر که از یادم بری لبخند بگشایی
                                                                                              For  you  should  forget  smile

نوشته شده توسط علی رضا امیری در سوم آبان 1386 ساعت موضوع | لینک ثابت

همیشه با به دست آوردن اون کسی که دوستش داری نمتونی صاحبش بشی

 گاهی وقتا لازمه ازش بگذری تا بتونی صاحبش بشی .

همه با اراد ه به دنیا می آیم و با حیرت زندگی می کنیم و با حسرت میمیریم .

این است مفهوم زندگی مردن.

پس هرگز به خاطر غمهایت گریه مکن و مگذار این زمین پست شونده آوای غمگین دلت باشد افسوس آن زمانی که باید دوست بدارید کوتاهی می کنیم .....

آن زمان که دوستمان دارن لجبازی میکنیم و برای آنجه از دست رفته آه میکشیم

نوشته شده توسط علی رضا امیری در سوم آبان 1386 ساعت موضوع | لینک ثابت

صدای اشک من ناقوس مرگ است

 کتاب عشق من تنها سه برگ است

 یکی برگ فراق و درد اسیری

 یکی رسوایی و درد فقیری

یکی دیگر نگویم آیا ندیدی !؟ همان برگ تار نا امیدی

نوشته شده توسط علی رضا امیری در بیست و هشتم مهر 1386 ساعت موضوع | لینک ثابت

دو تا چشمام تو رو دیدن با یه غریبه

یه دروغه

یه فریبه

اما انگار که حقیقت داره امروز تو خوشی و قلب من میمیره هر روز

تو برو اما من اینجام میمونم

من همین جا واسه دوتا چشمات میخونم

نوشته شده توسط علی رضا امیری در شانزدهم مهر 1386 ساعت موضوع | لینک ثابت