عاشقانه
چشمانت را براي زندگي مي خواهم اسمت را براي دلخوشي مي خوانم دلت را براي عاشقي مي خواهم صدايت را براي شادابي مي شنوم دستت را براي نوازش و پايت را براي همراهي مي خواهم عطرت را براي مستي مي بويم خيالت را براي پرواز مي خواهم ای كاش دوست داشتن را تجربه نمی كردم، تجربه ی تلخی بود... ديگر هيچ وقت نمی خواهم حضوری گرم، سرمای وجودم را محو كند ديگر هيچ گاه به نگاه عاشقی دل نمی بندم و هيچ گاه به سلام مهربانی پاسخ نخواهم داد
بياراده متولد ميشويم. بياختيار زندگي ميكنيم. بدون اينكه بخواهيم ميميريم. داريم زندگي مي كنيم و نميتونيم در تولد و مرگ دخالتي داشته باشيم، اما بياييد آنطور كه دوست داريم ديگران را دوست داشته باشيم تا وقتي كه براي هميشه ميرويم خاطرمان در ذهنها و خاطره ها باقي بمونه... بياييد دلي رانشكنيم تا نشكنند دلمان را.
و خودت را نيز براي پرستش
ولی باران نمی داند که من دنیایی از دردم
به ظاهر گرچه می خندم
ولی اندر سکوتی تلخ می گریم...
